Ontdek de makers en kunstenaars

Uiteenlopende perspectieven, stijlen en kunstvormen versmelten zich tot een voortdurende persoonlijk een artistieke ontmoeting. Met een mix van rap, spoken word, zang, muziek worden verhalen verteld met klank wanneer taal tekortschiet.

Caught between Jordan and Belgium, Alia Rifai drifts through memory, loss, and the fragile idea of home. Images, projections, and live music make remembrance become creation. A poetic reflection on language, distance, and the quiet search for belonging.

Waarom is Arno Moens zo geweldig en hoe is hij zo geweldig geworden? En is hij eigenlijk wel zo geweldig? Dit en nog vele andere vragen worden beantwoord om zijn standpunt aan te tonen: iedereen is geweldig. Wat een geweldig idee is dat toch!

Erisa en Carla werken samen vanuit een gedeelde interesse in hoe online- en videogamecultuur hedendaagse artistieke praktijken beïnvloeden. Ze onderzoeken hoe vormen, archetypen en narratieve structuren uit de kunstgeschiedenis opnieuw opduiken in de digitale wereld. Online worden deze elementen op een toegankelijkere manier herwerkt voor het grote publiek zonder hun menselijke en tijdloze kern te verliezen.

Wishing Well nodigt mensen uit om een wens te formuleren en deze al fluisterend uit te spreken in een installatie waarin licht, geluid en verlangen samenkomen in een hedendaags ritueel. Door middel van sensors, licht en geluid verspreidt die wens zich door de ruimte die zo getransformeerd wordt tot een plek van reflectie, verbeelding, connectie en misschien zelfs wel een beetje magie.

Before anything begins, the body negotiates with itself—breathing, heartbeat, skin, and warmth engage in a silent dialogue. Not fear, but resilience: a fragile decision to endure. An exploration of the meaning of persevering with the body caught between two worlds.

Een onderzoekt naar hoe zowel individuele als gedeelde herinneringen, trauma’s en politieke omstandigheden op het lichaam gegrift staan. In een solo van een performer, een observator en een muzikant verschuift de performance van een sociale choreografie naar een fysieke cartografie. Zo ontvouwt zich een spanningsveld waarin zowel het gewicht van individualiteit naast de kracht van solidariteit zichtbaar wordt.

Cracking is een ruimtelijke installatie die bestaan uit drie verbonden panelen gemaakt uit gescheurd papier, patchwork, zichtbare steken en transparante dragers. In de installatie groeit geluid langzaam vanuit de werken zelf. Sommige geluiden blijven dichtbij, andere verspreiden zich door de zaal. De ruimte reageert op aanwezigheid en wordt zo onderdeel van het werk.

De schilderijen grijpen terug naar zijn kinderlijke fascinatie voor middeleeuwse taferelen. Dit leidde tot de creatie van zijn “Koninkrijk”, een geschilderde, gesloten wereld waarin hij zichzelf kan verstoppen en volledig kan verliezen. Ook nu bouwt hij voor het OUTSIDE IN festival verder aan zijn Koninkrijk en stelt hij zijn kwetsbare wereld open aan het publiek, weliswaar uitsluitend om het te observeren.

Lateef en Zoe richten zich op vreugde — iets wat steeds opnieuw wordt gevormd en opgeëist.
Beginnend van de vraag wat vreugde precies inhoudt, vormt zich een metafoor voor transformatie, nuance en keuze. 

​Drie zussen organiseren een familiefeest om hun gestorven ouders te herdenken. In afwachting van de genodigden, drinken ze als paarden, dansen ze als kleuters en bespreken ze uitvoerig wat de avond zal brengen. Langzaam borrelt wat jarenlang verzwegen werd naar boven. Hoe gaan ze om met de hardnekkige Vlaamsche gewoonte om gevoelens in de doofpot te steken?

Zorg draagt een gewicht dat niemand ziet, maar dat langzaam de schouders buigt. Het is voelbaar, het weegt en het wordt steeds zwaarder. Maar wat als er nog kinderen bij komen? Wat als je geen ‘moederke’ wil worden? En valt er wel aan te ontsnappen?

Een trip door een woestijn… Met een fata morgana… een illusie… Vertrekkend vanuit autobiografisch materiaal en het leven van pionier Mary Hunter Austin onderzoekt de voorstelling verlangen, machtsverhoudingen en identiteit. Want wees nu eerlijk: wie weet er nu echt de weg?

The sirene as a figure of othering. How does the female body resist being demonized, eroticized, contained? Focusing on adolescence as a threshold, the piece enters a body newly visible, exposed to desire and danger, yet charged with untamed creative force. Vulnerability and power collide.

Vertrekkend vanuit het hosten van een gedeelde maaltijd brengt  “Vendras a esta casa a mesa puesta” gesprekken in kaart rond zorg, moederschap en identiteit.

Het werk onderzoekt de zeilgeschiedenis van zijn grootouders. Net als zijn familie heeft hij een grote liefde voor zeilen en de wereld ontdekken. Met zijn kunst zoekt hij een verzoening tussen reizen en het ter plaatse blijven om te schilderen. Het resultaat hiervan is een installatie: een symbiose tussen een schip en een schildersatelier. Ruimte waarin hij zijn kunst kan maken en tegelijkertijd de wereld kan zien.

De Lens is een interactieve installatie dat bespeelbaar is via live-data manipulatie. Het werk staat tijdens het OUTSIDE IN festival open voor publiek om er mee te experimenteren en musiceren. In zijn praktijk nodigt hij de toeschouwer dan ook steeds uit om via lichamelijke nieuwsgierigheid tot nieuwe inzichten te komen.

As reality takes its distance,
I sense small flickering shifts
The wooden walls swear their innocence too quickly,

they are lying straight to my face

​

I swallow myself whole and spit it out into the unknown

I want to get up close to reality,

saying it has lost its shape

Broederschap, een uitzonderlijk fenomeen. Van vervreemde broers naar een versmelting van twee uitersten tot diens verschillen compleet zijn vervaagd.

Reis door de tijd met de muziek van de afgelopen eeuwen. Verken verschillende decennia met elk een ander nummer. Laat je benen volle bak bewegen met de swing, wals, disco en hedendaagse techno.

mean_meal is een performance-installatie die de gelijkenissen tussen biomaterialen zoals slijm en het lichaam onderzoekt. Slijm is onvoorspelbaar en heeft tegenstrijdigheden net zoals het lichaam. Dit werk wil via transformatieoefeningen een collectieve ervaring creëren die onze verbeeldingskracht activeert.

Een oud, verlicht schoolbankje. Een vader schrijft aan zijn zoon, tussen herinnering en lot.
Van Katanga tot België ontvouwt zich een intieme odyssee van verlies, erfenis en liefde.